Başlığa bakıp aldanmayın. Birsen Tezer’in seslendirdiği o muhteşem şarkıdan bahsetmiyorum. Keşke ülkemizin koşulları öyle olsaydı da şarkılardan, tiyatro oyunlarından ve diğer sanat dallarından konuşabilseydik. Ama ne yazık ki, derelerden, ormanlardan, çocuk gelinlerden, daha oyun çağındaki çocuk işçilerden, sokaklarda katledilen kadınlardan hemen her yerden ve her konuda çığlıklar yükseliyor gökyüzüne. Başlığı atarken Bahadır Altan’ın son yazısından etkilendim. Birileri eteklerinden dökülen pisliklerle birlikte daha yükseklere doğru yol almaya devam ederken, onların yolunu açan sayın halkım, tek suçları ülkelerine olan görev ve sorumluluklarını yerine getirmek olan masum insanların çığlıklarını duymazlıktan geliyor.
Ama bu vurdumduymazlık çığlıkları önleyemiyor. Airkule’de Karşı gazetesinden alınan haberi okumuşsunuzdur. Taşeron firma İTEMSAN’ın çalışanı Metin Demirtaş’ın çığlığı yaşadığımız günlerin hengamesi içinde kaybolup gidecek kadar önemsiz bir ayrıntı değil. Dış ve iç siyaseti Recep Bey’in istikbali üzerine oturtup tüm yaşantımızı onun keyfine göre kurgulama enayiliği bıkkınlık getirdi artık. Biraz da, insan ve onun yaşam hakları için gayret göstermek gerekiyor. Hatta, gayret yetmez savaşmak gerekiyor. Zira bu sorumsuzluğun bedelini onlar değil, biz ödeyeceğiz.
THY taşeronu İTEMSAN çalışanı Metin Demirtaş ve 15 arkadaşı “eşit işe eşit ücret” savı ile mahkemeye başvurucaklarını söylüyorlar. Son derece doğal bir hak arayışı. Peki, onların bu hak arayışlarının gerisinde belki de yaşam hakları riske sokulmuş THY yolcularının hakları ne olacak?
Yıllardan beri aynı sorumsuzluk. Şimdi ilgililer her zaman olduğu gibi olanları inkar edecek, bakım ve diğer işlerin uluslararası standartlarda son derece güvenli bir biçimde yapıldığını iddia edecek hatta bu tür sorgulamaları yapanları THY’in gelişmesini çekemeyen dış mihrak destekli paralel çete üyesi olmakla suçlayacaklardır.
Oysa herkes iyi bilir ki, yıllardır tarifeyi yetiştirebilmek için tekniğe yapılan “n’ooldu kardeşim, uçak hala bakımdan çıkmadı mı?” baskısı “trouble shooting” sırasını bile nasıl kısaltır. Yani kısacası “ hadi, hadi kapatın uçağın seferi var” durumu.
Bu nedenle; Metin Demirtaş’ın “4 yıldır vasıfsız işçi ücreti ödeyip lisanslı teknisyen işi yaptırıyorlar” şeklindeki itirazı ciddiyetle ele alınmalı ve sorumlular bu konuda üzerlerine düşeni bir an önce yapmalıdırlar. Eğer Demirtaş ve diğerlerinin yaptıkları işlerin kapanmasını imza ve mühür yetkisi olan teknisyenler yapıyorsa ortada son derece önemli bir sorun var demektir. Bu tür işlemler den ötürü olabilecek bir olumsuzluk THY’nı çok ciddi problemlerle karşı karşıya bırakır. THY’yi önümüzdeki yıllarda Avrupa’nın 1 numarası yapma iddiasında olanlar başlarına gelecekler karşısında apışıp kalırlar.
Uluslararası havacılık kuruluşlarında yer edinmiş olmak, batının en küçük bir olumsuzlukta sana 3. Dünya ülkesi muamelesi yapmalarına engel değildir. İşlerine geldiğinde sana bu gazı verip şişirenler anında tepende zebellah gibi dikilirler. Bunun en yakın örneği 20 Nisan 2014 TK-186 seferinin düştüğü durumdur. Ayrıca kamuoyu Barselona’da olanlar ve nedenleri hakkında THY yetkilileri tarafından acil olarak aydınlatılmalıdır. Zira Türkiye geri kalmış bir Afrika ülkesi değildir ve Avrupa 1’inciliğine yürüyen bir havayolunun uçağının hangi sebep olursa olsun “uçuşa elverişli değil” diye seferden alıkonulması son derece utanç vericidir.
Her şey normalken unutulan uçuş emniyeti asla ticari kaygıların gerisine düşmemelidir. Türk sivil havacılığının bunun önemini kavraması için yaşayacak daha fazla acı tecrübeye tahammülü yoktur.
İşçi sınıfının bir araya gelemeyip değişik meydanlara savrulduğu bu 1 Mayıs’ta biz emeklilerden oluşan STK’lar yaşadığımız mahallenin meydanında Eğitim-Sen önderliğinde delicesine kutlama yapıp sınıfa ve ülkesine emeği geçen tüm devrimcileri anacağız.